Tanım
Ben Seni Sensiz Sevdim
Ve Sen......
Ben Seni Severken
Yanımda değildin.....
Bağlantılarım
Son Yorumlar
ooyy ooyyy.. merhaba
|
YÜREĞİME CEZAM...
 
Aglayamıyorum Gittigin günden beri, gözyaslarım bana küskün Yüregime cezam, içime hapsettim damlaları Suskun haykırıslar Görünmez acılar.....

Biliyor musun? Varlıgın ile yoklugun arasında bir fark göremiyorum şimdilerde Varlıgında da hic olmadın ki! Özür dilerim! Vardın varolmasına da, Bende olmadın ki hic!

Her nefesimde içime cektim, seni Ben ’beni feda ettim sana Şimdi yokum! Sensin sebep, yokluguma Sözlerin, yüregime cezam Gözlerin kalbimin anahtarı Bir sana ait, bir sana dayanıksız.....

Kaybettim sendeki beni Vazgectim kendimden Yüregine, yüregimle gönderdim hayallerimi Avuclarına bıraktım, umutlarımı Yüregimden sen sorumlusun! Bende varolan, sende yasayan yüregimden Seni secti O Cezam olsan ne farkeder? Benim secimim degilmisin ki.....?

Kaybettim bugün kendimi Hükümsüzdür Sonu yok bunun, boşluklardan boşluk begendim Vazgectim bugün herseyden, halsiz şu kalbim Kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim
Hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz.
Bu kez anladım Hüzünlerden bozma, Mutluluklar yaşıyorum.....!
|
Tarih: 21:50, 14/6/2008 |
Yorum (yok) | Yorum yaz | Bağlantı |
|
Bitti.....!
 Ha gayret, Bu sevda bitti bitecek, Sen gittin ya bu şehirden, Üç beş anın kaldı zaten, Onlarda mecburen silinecek

Kaldırımlardaki ayak izlerin sökülmüş, Şu duvarda ki, gölgen de boyanıyor, Yok olup gidecek Kulağımdaki o cılız sesini, Küçücük bir kuş ötse kaybedecek

Ha gayret az kaldı, Bu şehirde senden kalan ne varsa; Sürgün yedi gelecek Güneş, merhaba dediğinde güne, Sen gibi, dün de bitecek Kış gidiyor, bahar geldi üstüne, Yağmurlar da dinecek, Çöpçüler tozutmadan, Her zerreni süpürecek

Ve ben, Bu saf yüreği götürüp dikeceğim, Bu şehrin girişine, bir tabela niyetine Belki bir gün yolun düşecek; Yazacağım üzerine; Bu şehre, İhanetli girmeyecek Gelme sakın ölene dek, Sokağımız kirlenmesin, Sevdalar üzülmesin, Hiç kimse hoş geldin demeyecek

Gelme..! Bu şehrin aşkları gerçek... Acı bıraktın içine, Seni kimse affetmeyecek Temizleyip, kaydını da düştük zaten, Adın bile geçmeyecek Gelme artık... Kimsemiz yok uzaklarda bekleyecek, Sana nefreti var bu şehrin, Buralarda yoktur seni sevecek Çek fotoğrafçı; Çek bu sevdanın son resmini

Bakalım; Kimin dizleri titreyecek, Kimin yüzü kartpostala ak düşecek, Kimin başı öne eğilecek, Kimin vicdanı rahatça poz verecek?

Çek bu resmi, Sende kirli ellerini çek Bundan böyle ikimiz, Tek kareye düşmeyecek
Bu şehirde yoksun artık, Gitti yalan, kaldı gerçek
Gerçekler sevilecek
|
Tarih: 01:39, 31/10/2007 Kategori: siir |
Yorum (yok) | Yorum yaz | Bağlantı |
|
Özlediğim Şimdi Çok Uzaklarda
 Caddelerde sisli, puslu bir kis ikindisi. Agaçlarda salkim salkim eski zamanlardan kalma anilar... Yapraklarda yere düsmeye hazirlanan yagmur damlalari... Bir yaprak kipirdiyor iste, gümüsi bir damla usulca yere düsüyor. Sen sanki, yapraklarin arasindan bana müzipçe gülüyorsun. Beni her zaman sasirtirsin zaten. Beni her zaman güldürmeyi bilirsin. Farkina bile varmadan bir sarki dökülüyor dudaklarimdan "Caddelerde rüzgâr, aklimda ask var."
 Rüzgâr keskin isligi ile sarkima eslik ediyor. Istasyon Caddesi'nin tenhaligi nedense ilk defa içime dokunuyor. Arabaya binsem ve birlikte gezdigimiz yerlere gitsem, evimde siirler okuyarak telefonunu beklesem, telefonunun gelmedigi zaman seni baska yerlerde arasam. Sonra sen gelsen yanima, yine "seviyorum" desen, ben yine senin gözlerinde sorsuzluga mahkum edilen askimi görsem. Ayrica sarkilar gerçek oldu bu kez. Caddelerde rüzgâr, aklimda ask var.
 Yalnizim, üsüyorum, özledigimse çok uzaklarda. Bahçeme melekler yagiyor, hepsi de tanidik. Senden dogan, gözlerinde hayat bulan, bizi koruyan, kollayan ve en önemlisi ikimizi bir araya getiren melekler... Son kez yine seninle gezmistik oralari. Sen kimbilir belki de, uzak bir kitanin, uzak bir sehrindesin simdi. Benimse herseyim ayni. Geceleri bodrum katlarina yagmur daha çok yagiyormus, bugünlerde bir tek bunu ögrendim. Bir de geceleri daha uzun sanki, bitmek bilmiyor.
 Bana anlatmak için neler biriktirdin içinde? Benim sana anlatacagim yeni birseyler yok. Dedim ya, her sey ayni. Ama sanki biraz mahsunluk çöktü üzerime, bir de gülüslerim sanki biraz azaldi. Sen olsaydin hemen anlardin. Sen benim herseyimdin. Arkadasim, dostum, ögretmenim, talebem, sevdigim.
 Kosulsuz bir sevgiyle sevdim seni, baglandim. Sen kimbilir belki de, uzak bir kitanin, Uzak bir sehrindesin simdi. Benimse içimde kocaman bir bosluk var. Hayir, Üzülmüyorum, içimdeki boslukta birtek özlemin yankilaniyor.
 Hayir, sana anlatmak için yeni seyler biriktirmiyorum içimde, çok istesen hikayeler uydururum. Ama hikayelerimden önce itiraflarim olacak. Kendimden bile gizledigim duygularimin itiraflari. Sana asik olmaktan delice korktugumu, sana bakarken içimin titredigini. Daha pek çok, sirrimi anlatacagim sana.
Gerçi anlatmama gerek yok, sen zaten hepsinin çoktan farkindasin... Sen kimbilir, belki de uzak bir kitanin, uzak bir sehrindesin simdi. Bense odamda senden uzak. Hayir beni merak etme, üzülmüyorum.
 Biliyorum, ikimizde yoktuk bu ask basladiginda ve çok iyi biliyorum, sonsuzluga mahkum edildi bizim askimiz. Dedim ya, beni merak etme. Üzülmüyorum. Yalnizca biraz, biraz üsüyorum...
 |
Tarih: 00:29, 28/9/2007 Kategori: siir |
Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı |
|
|